एन्टिबायोटिक

एन्टिबायोटिक

१५ घण्टा अगाडि

|

१३ साउन २०८३

हमर कहानी 

हमर कहानी 

३ दिन अगाडि

|

११ साउन २०८३

एक समयमे सबसे निक दिन छेलै हमर ऊ हमर छेलै हम ओकर छेलियै एकेटा बरफ दुनु कोइ खाइ छेलियै हटियाके फोफी, कचरी  झिली, मुरही एकेठमा बैठके खाइछेलियै ऊ आपन सिरमामे मुरी राइखके सपना देखै छेलै हम आपन सिरमामे मुरी राइखके सपना देखैछेलियै सिरमा दुई छेलै लेकिन सपना एक देखै छेलियै । ओकरा घा(चोट लागैछेलै त हमरा दुखाइछ्याल ओकरा एक दिन नै देखै छेलियै त दुनिया कटकट अनहार लागै छ्याल ओकरसे भेटै छेलियै तैदिन  दुनियाके सबसे खुसीके दिन लागैछ्याल अइहनङ दिन  जीवनमे सब दिन लाबैले हमरौके सङ्घर्ष करै छेलियै  । ऊ हमर नजरमे  राजकुमार दुनियाके नजरमे ऊ हमर धौरबा एक दिन लजौनीजेखा  हम लजेलियै दुनियासे चोर्याके प्रेमके उत्कर्षमे पुगलियै दुनु कोइ   हमरौके नजरमे हमर गर्भमे  ओकर बच्चा छेलै  लेकिन, दुनियाके नजरमे  बिना  बापके बच्चा छेलै । एक दिन संसारके नै कैहके बिना वियाइहके  हमरा ऊ ल्यागेलै आपन  घर   लोकसबके नजरमे हम  घरढुकी उरहरी भेलियै सोहो से नै पुगलै यी लोकसबके अधहा राइतमे ओकर अङनामे आइबके  हमर बेटीके घर ढुकाइलहि कैहके पटैक देललै ओकर मुरीमे बरकाटा ढोङा तेकरबाद उजैर गेलै हमर संसार  ओकर छतबिछत लहुवेलहान मुरी पकैरके अपराधिसब  दिसर अौङरी देखाइलियै हमर गर्भके बच्चाके यी संसार राइख देलकै नाम अनेरवा ।  .................... थारू भाषाबाट नेपालीमा अनुवाद मेरो कहानी एक समय मेरो सबैभन्दा राम्रो समय थियो ऊ मेरो थियो म उसको हामी दुवैले एउटै बरफ खान्थ्यौँ हटियाको ढुङ्री, पकौरा झिली, मुरही हामी सँगै बसेर खायौँ । ऊ आफ्नो सिरानीमा टाउको राखेर सपना देख्दै थियो म आफ्नो सिरानीमा टाउको राखेर सपना देख्दै थिएँ हाम्रो सिरानी फरक थियो यद्यपि सपना एक थियो। उसलाई  घाउ, चोट लाग्दा म दुख्थेँ  मैले उसलाई एक दिन नदेख्दा संसार अँध्यारो लाग्थ्यो   उसलाई भेटेको दिन यो संसारको सबैभन्दा  खुशीको दिनजस्तो लाग्थ्यो यस्तै दिन जीवनमा हरेक दिन ल्याउन हामी संघर्ष गरिरहेका थियौँ। मेरो नजरमा ऊ राजकुमार संसारको नजरमा, ऊ मेरो प्रेमी  एकदिन,  लज्जावती झारझैँ म लज्जित भएँ संसारको आँखा  छल्दै हामी दुवै प्रेमको उत्कर्षमा पुग्यौं अनि म गर्भवती भएँ मेरो गर्भमा मेरो उसको  बच्चा थियो तर संसारको नजरमा बाउको नाम  नखुलेको बच्चा थियो । एक दिन संसारलाइ नभनी अविवाहित उसले मलाई आफ्नो घर भित्र्यायो  त्यस दिनदेखि  मान्छेहरूको नजरमा म पोइल गएँ त्यतिले पनि यी मान्छेहरूलाई पुगेन मध्यरातमा उसको आँगनमा आएर  किन हाम्री  छोरीलाई भगाइस् भन्दै उसको टाउकोमा ठूलो ढुङ्गा बजारियो त्यसपछि मेरो संसार ध्वस्त भयो उसको क्षतबिछत  रगतले लतपतिएको टाउको समातेर मैले अपराधीहरूलाई औंल्याएँ मेरो गर्भमा रहेको बच्चाको  यो संसारले नाम राख्यो अनाथ ।   सिरहा नेपाल हालः पोर्चुगल  

हरिराम काका र कमैया मुक्तिको अनुत्तरित प्रश्न

हरिराम काका र कमैया मुक्तिको अनुत्तरित प्रश्न

११ दिन अगाडि

|

३ साउन २०८३

अञ्जान धर्कट्वा "रमेश"      जिन्दगीका कठिन मोडहरू छिचोल्दै अघि बढेका हरिराम काकाका पाइलाहरूमा अझै पनि गडेका छन् कतै- कमैया बस्दाका ती पुराना साङ्लाका डामहरू।   ​छाप्राका झुत्रा झिल्काहरूमा आफ्नो भाग्य खोज्दा खोज्दै थाकेका काका, उमेर ढल्किँदै जाँदा पनि अनुहारमा पोतेका छन् उनले सन्तोषको नक्कली हाँसो सायद, ती गरिब र भोका आँखाहरूलाई दुनियाँसामु कमजोर देखाउनु छैन उनलाई ।   ​"आज के खानुहुन्छ काका ?" कसैले सोध्यो भने हाँसेरै टार्छन् उनी- छँदैछ नि, "कप्पुवा र चटनी" यो भन्दा मिठो के चाहियो र ? तर उनको त्यो हाँसोभित्र लुकेको छ आफ्नै सपनाहरू बिलाएको एक कहालीलाग्दो इतिहास।   ​इन्द्रेणीजस्तै रंगीन सपनाहरू कहिल्यै नछुने गरी उडिरहेका देख्दा उनको मनभित्र आँसुको भेल उर्लिन्छ होला, तर फेरि पनि उनी मुस्कुराउँछन् मानौं, उनले सारा संसार नै जितेका छन्।   कागजमा लेखिएको कमैया मुक्तिको अक्षर पढ्न नजान्ने काका, आज आफ्नो खुट्टाको साङ्ला बिर्सिएर पेटको भोकसँग लड्दै गर्दा स्वयं आफैंलाई प्रश्न गरिरहेका होलान्- “के मालिकको शोषणबाट फुत्किनु नै मुक्ति हो ? कि एक मालिक छोडेर, हजारौँ अनिश्चितताको दास बन्नुको नाम पो मुक्ति हो ?     बारबर्दिया १०, मेरैया गाउँ, बर्दिया

झुठ प्रशंसा नै करबौ

झुठ प्रशंसा नै करबौ

१२ दिन अगाडि

|

२ साउन २०८३

तोरा पहैनकाचोटि देखलियौ त हमर धरकन नै रूकलै हमर सास नै रूकलै,चलैत रहलै ओहेन फिलिमके नायक नायिका जेखा कथियोने भेलै एकर मतलब  हम तोरा प्रेम नै करैचियौ से बात नै छै । लोकसब कहैछै एक नजरमे प्रेम हैछै हमरा त एक नजरमे प्रेम नै भेलै हम बरी ढिठ चियै बरी बकबास चियै नै पसिन परलिहि हमरा तोहे एक नजरमे तोहरसे बात करैत गेलियौ तोहर व्यवहार बुझहैत गेलियौ तेकर वाद मात्रे तोहे हमर मनमे बैठैत गेलहि एकर मतलब  हम तोरा प्रेम नै करैचियौ से बात नै छै । झाखुरझुखुर केश तोहर अइठ-अइठके बोलैवला बोली कोनो बातमे गम्भीर नै हैवला तरिका मोटका ठोर भद्दा देह अहँ कथियोसे आकर्षित नै भेलियौ हम कतहेक पागल चियै ने हवामे उरैवला धुइँया जेखा करू बात बाजै चियौ तोहर बारेमे नेमोके रस जेखा खट्टा  प्रशंसा करै चियौ तोहर हम बरी पागल चियै  अगराहा चियै एकर मतलब  हम तोरा प्रेम नै करैचियौ से बात नै छै । सबके प्रेमी आपन प्रियेसीके प्रशंसा करै छै  लेकिन हम तोरा भद्दा मजाक बनाइ चियौ हमरा गाइरह परह हम सुनैले  तैयार चियौ लेकिन झुठ प्रशंसा नै करबौ अगर हम तोहर झुठ प्रशंसा करबौ त  हम झुठा  एकर मतलब  हम तोरा प्रेम नै करैचियौ से बात नै छै । तोहर सही प्रशंसा करै चियौ आब खास बात त यी छौ तोहरमे तोहर व्यवहारसे हम तोहरले मोरैचियौ यी रूप रङ दुई दिनके आकर्षण चियै हमरमे सकारात्मक ऊर्जा आनैवला तागत तोहरबाहेक दोसरमे  नै छै हमर उजरल पुजरल परिवारके समेटैवला सीप दोसर छौरीमे नै छै हमर जीवनमे अतर लग्याके सुगन्धित पारैवलन कला  दोसरमे छौरीमे नै छै एकर मतलब  हम तोरा प्रेम नै करैचियौ से बात नै छै । हमरजेखा  पागल बेपरवाह गैरजिम्मेवार आद्मीके सम्हारैवला तागत तोरमे मात्रे छौ तैदुवारे तोहे हमरले खास चिहि तोहरबिना हमर दुनिया अन्हार छै हमरले तोहे रूपवती, गुणवती, विश्वसुन्दरी सब,सब, सब थियो चिहि हम तोरा बहौत प्रेम करैचियौ । ==================== थारू भाषासे अनुवाद   झुठो प्रशंसा गर्दिनँ    तिमीलाई पहिलोपल्ट हेर्दा मेरो मुटुको धड्कन रोकिएन मेरो सास रोकिएन कुनै फिल्मको नायक नायिका जस्तो भएन यसको अर्थ यो होइन कि म तिमीलाई प्रेम गर्दिनँ  मान्छेहरू भन्छन् एक नजरमा प्रेम बस्छ म पहिलो नजरमा प्रेममा परिनँ म धेरै लापरवाह छु म धेरै बकवास मान्छे हुँ पहिलोपल्ट देख्दा मलाई तिमी मन परिनौ जब म म तिमीसँग कुरा गरिरहेँ मैले तिम्रो व्यवहार बुझें त्यसपछि मात्र तिमी मेरो मनका बस्यौ यसको अर्थ यो होइन कि म तिमीलाई प्रेम गर्दिनँ । तिम्रो कपाल घुमाउरो छ घमन्डले भरिएको बोली कुनै पनि कुरामा गम्भीर नहुने तरिका बाक्लो ओठ कुरूप शरीर तिमीप्रति कहिल्यै आकर्षित भइनँ म धेरै पागल छु, हैन? हावामा उड्ने धुवाँ जस्तै तिम्रो बारेमा पिरो कुरा गर्छु कागतीको रस जस्तो अमिलो म तिम्रो प्रशंसा गर्छु म धेरै पागल छु बकवास छु  यसको अर्थ यो होइन कि म तिमीलाई प्रेम गर्दिनँ । सबैका प्रेमीले आफ्ना प्रियेसीको   प्रशंसा गर्छन् तर म तिम्रो बारेमा  भद्दा मजाक गर्छु मलाई कराऊ,  म तिमीलाई सुन्नेछु तर म तिम्रो झूटो प्रशंसा गर्ने छैन यदि मैले तिम्रो झूटो प्रशंसा गरें भने म झूटो  मान्छे हुनेछु यसको अर्थ यो होइन कि म तिमीलाई प्रेम गर्दिनँ  । म अहिले तिम्रो प्रशंसा गर्छु तिम्रो बारेमा विशेष के हो भने म तिम्रो व्यवहारको कारणले  तिमीलाई मन पराउँछु यो रूप र रंग दुई दिनको आकर्षण हो ममा सकारात्मक ऊर्जा ल्याउने शक्ति तिमी बाहेक अरू कोहीमा छैन मेरो छुटिएको  परिवारलाई एकै ठाउँमा  गाँसेर राख्ने तागत अर्की केटीसँग  छैन मेरो जीवनमा परिवर्तन ल्याएर सुगन्धित सुगन्धित अतर छर्किने कला अर्की केटीमा छैन यसको अर्थ यो होइन कि म तिमीलाई प्रेम गर्दिनँ । म जस्तो पागल लापरवाह गैरजिम्मेवार  पुरुषलाई सम्हालेर राख्ने शक्ति  तिमीमा मात्र छ त्यसैले तिमी मेरो लागि विशेष छ्यौ तिमी बिना, मेरो संसार अँध्यारो छ मेरो लागि तिमी सुन्दर, सद्गुणी, विश्वसुन्दरी सबै, सबै, सबै थोक हौ त्यसैले म तिमीलाई धेरै प्रेम गर्छु।   थारू भाषासे  नेपालीमे अनुवाद कवियत्री स्वयम् सिरहा नेपाल, हालः पाेर्चुगल  

लैहर 

लैहर 

१७ दिन अगाडि

|

२९ असार २०८३

                                                                                                                   फोटुः वसन्ती चौधरी बिस बरस बिटल घर अंगना साँझ बिहान डाईक पाछे पाछे घरढन्ढा चुल्हा चौका कर्ना जहाँ बोली, भासा, संस्कार, सिप सिखल ढकिया बिँरा भंगना उ अपन अंगना छाईक लग आझ लैहर हुइल। आढा जिन्गी जलम घर छाइक आढा जिन्गी पराइ घर डुनु ओरिक काम बोली, भासा संस्कार, सिप सिखट सिखट छाइक मन कम हाँसल, ढेर रूइल। जलम घर छोरके पराइ घर  जिन्गी बिटाई पर्ना सेन्डुरके भर ठरूवा मरहा कट्हा फट्हा चाहे, मद्हा भंगहा लौन्डिया बाज रहे हिँग उरके डब्बा महकटि रना  डेखावटी धनी समाज रहे पठा डेठै एकठो दोराक भरमे छोरक परठिन छाइन अपन घर ओहे सत्तर मेरिक बाट कटुईया रानपरोस के हाँसिक डरमे । बचपनमे लरी डाडा भैयनसे मोर घर मोर डाइ बाबा ऊ आझ समय संग लैहर हुइल सखि सहेली गोचा छुट्नै घर घारी बारी ब्यौंरासे बचपनके मिठ मैयाँ टुट्नै छाइक जलम घर लैहर हुइल अञ्जान घरमे बिना सैहर हुइल जिन्गी जिएक लग सक्कु छाइ हुक्रन ऊ बोक्लार कुहिरा चिर्टी अपनही हिम्मट करके  ऊठे पर्ना बा  नेगें पर्ना बा जेकर हाँठ पकराके पठैनै डाइ बाबा ओहे मनियाक राजमे जिन्गीक फुला फुलैना बा लावा ठाउँमे सखि सहेली लावा नाट बनैना बा बिस बरस बिटाइल  बचपनके घर भुलैना बा काहे कि, ऊ घरसे जिट्टी साँठ निकरल बा बिडा करे बेर डाइ बाबा सखि सहेली छाइक पालल्  जिउ जन्टुके आँस निकरल  डाइ बाबक् सम्मानके लग मोह मैयाँ टुरेके छाइ हुक्रनके जलम घरहे इ समाज परम्परा बनाके कैह डेहल लैहर । कैह डेहल लैहर ।।   जोशीपुर ५, सिमराना, कैलाली सम्पर्कः ९८२२६५८७४७, ९८४८५३१५२५ ईमेलः asi.dangaura@gmail.com

मनसेक जुनी

मनसेक जुनी

२२ दिन अगाडि

|

२४ असार २०८३

संजय कुमार चौधरी   मन्से मन्से एके हलउ,.. रगत सबको लाल हसउ ! उचनिच हेय कतउ,.. मरलेपर एके हाल हसउ !!   यन्दिने कुने देखले बणइ,.. यीअ सारा संसारमा !                  जनम मरण जिनगीक,.. चलल याइली चाल हलउ !! मन्से मन्से एके हलउ,.. रगत सबको लाल हसउ ! उचनिच हेय कतउ,.. मरलेपर एके हाल हसउ !!   मरके जाएके चोला सबको,.. याउ मिलाउँ हात हमरा !         मिलबेत ठिके बणउ,.. नत मोरोतरफसे बाल हतउ !! मन्से मन्से एके हलउ,.. रगत सबको लाल हसउ ! उचनिच हेय कतउ,.. मरलेपर एके हाल हसउ !!   समानता न्याय समभाव,.. मनसेक मनक चाह हलउ !           बकि यहवाँ मनसेक,.. यापन यापन ताल हसउ !! मन्से मन्से एके हलउ,.. रगत सबको लाल हसउ ! उचनिच हेय कतउ,.. मरलेपर एके हाल हसउ !!   माया प्रेम करुणा फिजाउँ,.. मिलके सबजन विश्वभरी !          दुख पीडा दुर हखले,.. तबन मालामाल हतउ !! मन्से मन्से एके हलउ,.. रगत सबको लाल हसउ ! उचनिच हेय कतउ,.. मरलेपर एके हाल हसउ !   खैरहनी नगरपालिका वडा नं.-१२, कपिया, चितवन सम्पर्क: ९८४५०६५६४५ Email: sanjay.rights@gmail.com 

खौर

खौर

२५ दिन अगाडि

|

२१ असार २०८३

हमर कहानी छै बहौत अजिबके  हम जन्मलियै एक ठाम बरहलियै दोसर गाम करम घर भेलै तेसर ठाम जते जते गेलियै  ओतै-ओतै बनेलियै आपन ठाम ।  गिरहत बहौत प्यारसे जोतलकै खेत  तै खेतमे छिटलकै धान धानसे हम जन्मलियै जन्मैते मातर हमर नाम रहलै बिया हमर जन्मलहा खेतके नाम भेलै बिरार हम चियै बिरारके बेटा  यी हमर बालककाल छेलै हमरा वर निक लागै छ्याल  बाप, महताइरके कोरा । लेकिन हमर खुसी नै रहलै बेसी दिन साथीसबजरे रहैले- खेलैले वर निक लागै छ्याल हमरा हम रसेरस बरहै छेलियै खेलै छेलियै साथी सबजरे हाँसै छेलियै  एक दिन बालक कालमे बाप महताइरके साथ छुटलै साथी सबके समूह छुटलै हम टुटलियै  हमरा उखारलकै बिरारसे गौछी बान्हलकै या  फेक देलकै हमरा खौर लगाइवला खेतमे । हम कानलियै हल्ला करैत रहलियै बाप महताइरके खोजैत रहलियै साथी सबले तरपैत रहलियै कोइने सुनलकै हमर पुकार दोहन बाइल उब्जैवला  खेतमे रोपैखातिर  हमरा दोसर खेतमे रोपलकै  ताब हमर नाम भेलै खौर हमरा खौर लगेलकै  । हम गबके रूपमे  अलग भ्या गेलियै अलग भ्याके हमर नाम भेलै खौर हम आइसे भेलियै खौर  खौरके रूपमे बरहै छेलियै बाप, महताइरसे छुटल  भ्याल जाइछेलै दुई मैहना सब दु:ख बिसरैके प्रयासमे छेलियै   तखैनते हमरा फैन उखारलकै  गौछी बान्हलकै या फेकलकै गौछीके भादो मैहनामे  तेसर खेतमे बिरारसे खेतमे खेतसे दोहन लगइबला  तेसर खेतमे रोपलकै हमरा  हमरा उपटा भार करैत रहलै साथी अइहनङ छै हमर कहानी । हमरा जतहेक उपटेलकै हम ओतहेक बलगर भेलियै आसिनमे हम बैरहैत सिसाओरमल फरलियै  हमर सिस देखके  खौर लगेलहा धान फरैलछै लुदलुद कहैत गिरहत प्रशंसा करैत रहलै हमर  हम आपन प्रशंसा सुइनके हाइस उठलियै खेतभोइर । ============== नेपालीमा अनुवाद खौर  मेरो कथा धेरै अनौठो छ म एउटा ठाउँमा जन्मेको थिएँ हुर्किएको अर्को गाउँ हो कर्म घर तेस्रो ठाउँ हो म जहाँ गए पनि मैले त्यहाँ आफ्नो ठाउँ बनाएँ। किसानले धेरै मायाले खेत जोते  उनले खेतमा धान छरे म त्यही धानबाट जन्मेँ म जन्मँदा मेरो नाम थियो बीउ म जन्मेको खेतको नाम थियो बिरार  म बिरारको छोरा हुँ यही मेरो बाल्यकाल थियो मलाई बाआमाको काख  बेस्सरी मन पर्थ्यो । तर मेरो खुशी धेरै समय टिकेन साथीहरूसँग खेल्न र बाआमाको काख मलाई खुब मन पर्थ्यो   म बिस्तारै हुर्किँदै थिएँ साथीहरूसँग खेलिरहन्थेँ हाँसिरहन्थेँ बाल्यकालमा एक दिन बुबाआमाको साथ छुट्यो साथीहरूको समूह छुट्यो म टुटेँ म बिरारबाट उखेलिएँ तिनीहरूले गौछी बाँधे  म गौछीको रूपमा बाँधिएँ त्यसपछि तिनीहरूले मलाई  अर्को खेतमा फ्याँकिदिए म कराएँ म आवाज निकालिरहेँ रोइरहेँ म मेरा आमाबाबुलाई खोजिरहेँ म मेरा साथीहरूको  साथ मागिरहेँ  मेरो रोदन कसैले सुनेन । म गबको रूपमा अलग भएँ दोहन लगाउने खेतमा रोप्नको लागि  तिनीहरूले मलाई अर्को खेतमा रोपे  त्यसपछि मेरो नाम भयो खौर म खौरको रूपमा परिणत भएँ  म गबको रूपमा  अलग भएँ अलग हुँदा, मेरो नाम रह्यो खौर । म  टुक्रा टुक्री रूपमा हुर्किन थालेँ बुबा, आमाबाट छुटेँ साथीहरूसित अलग भएँ  दुई महिना भयो म सबै पीडा बिर्सन खोजिरहेको थिएँ त्यसपछि  मलाई  फेरि उखेले तिनीहरूले गौछी बाँधे  भादौ महिनामा फ्याँकिदियो  तेस्रो खेतमा  बिरारबाट खेतमा  खेतबाट खौर गर्दै  तेस्रो खेतमा रोपिएँ म मलाई एक खेतबाट दोस्रो र दोस्रोबाट तेस्रो खेतमा सारियो यही मेरो कथा हो। मलाई सकेसम्म धेरै दुःख दियो जति दुःख दियो म त्यति नै बलियो भएँ म शरद ऋतुमा बस्थें म धानको बालाको रूपमा लटरम्म फलेँ  किसानले हेर्दै भन्थे खौर लगाएको धानको बीउ लटरम्म फलेको छ किसानले मेरो प्रशंसा गरिरहे म मेरो प्रशंसा सुनेर खेतभरि हाँसिरहेँ । अनुवादः कवि स्वयम् सिरहा, नेपाल हालः पोर्चुगल