मेयरमा सन्तोषजनक मत नआएपछि मोहनलाल चौधरी नागरिक उन्मुक्ति पार्टी प्रवेश गरेका थिए । तर नागरिक उन्मुक्तिबाट प्रतिनिधि सभा सांसदको टिकट नपाएको असुन्तुष्टी जनाउँदै उनले शुक्रबार पार्टी परित्यागको घोषणा गरेका छन् ।

मोहनलालसँगै धनिराम चौधरी तथा सितारामले पनि एक विज्ञप्ती जारी गर्दै पार्टी परित्याग गरेका छन् । यद्यपि पार्टी परित्याग गर्ने यी त्रयको पार्टीको पद खुलाइएको छैन । 

विज्ञप्तीमा उल्लेखित बेहोराअनुसार यदि बर्दिया–२ मा रेशम चौधरीको उम्मेदवारी खारेज भएमा मोहनलाल चौधरी या हाल प्रदेश सभा २ (ख) का उम्मेदवार धर्म चौधरी या त्यो पनि नभए बर्दियाकै कुनै स्थानीयलाई उम्मेदवार बनाउने भद्र सहमति भएको थियो । तर विकल्पमा रेशम चौधरीको बुवा लालवीर चौधरीलाई पार्टीको तर्फबाट उम्मेदवार बनाइएकाले आपत्ति जनाउँदै पार्टी परिवारवादमा फँस्दै गएको आरोप लगाइएको छ । 

उता रेशम चौधरीले नागरिक उन्मुक्ति पार्टीलाई मोहनलाल चौधरीले पटक पटक धोका दिइसकेकाले उनको बहिर्गमनले कुनै असर नपर्ने बताए । ‘मोहनले यही स्थानीय चुनावमा बर्दियाबाट उम्मेदवार उठाउन नागरिक उन्मुक्ति पार्टीको २ दर्जन टिकट लगेका थिए ।  तर लुकाएर राखे,’ रेशमले ढकियाखबरसंग भने, ‘ स्थानीय चुनावमा राजापुर नगरपालिकाकामा स्वतन्त्र उम्मेदवारी दिएर लज्जासपद मत ल्याएको सबैलाई जगजाहेर छ । पार्टीबाट उनको बर्हिगमनले केही परक पर्दैन । बर्दियाको दुबै क्षेत्रबाट हामी चुनाव जित्छौं ।’

पार्टी परित्यागबारे के भन्छन् अरु ?

साहित्यकार तथा सामजिक अभियन्ता शेखर दहित भन्छन्, मेयर पदका लागि स्वतन्त्र उम्मेदवार दिएका र एक थारू अगुवालाई नागरिक उन्मुक्तिले थाम्न सक्नु पथ्र्यो । जहाँसम्म पहिचानको सवाल छ, उनी थरूहट आन्दोलनमा एक्लै नेपालगंज बन्द गर्ने हिम्मत गर्दथे । जहाँसम्म स्थिरताको कुरो छ, आफ्नै साथीहरूले त पालो दिएनन्, अन्य पार्टीमा त कुरै छोडै । नागरिक उन्मुक्ति पार्टी जातीय, परिवार दल भन्दा फरक भए मात्र अन्य पार्टी भन्दा साख रहला । मेरो व्यक्तिगत बुझाई अपूर्ण हुन सक्छ, कसैलाई ठेस नलागोस् ।

फेसबुकमा चौधरी दाइ परिचय राखेकाले अभिव्यक्ति दिएका छन्, कुर्सीको आशा लिएर हिँड्नेहरु कहिल्यै स्थिरतामा बस्न सक्दैनन् । कमसेकम एक अवधि काँचो इटालाई पकाउनको लागि भठ्ठी (चुलो) तयार गर्न सहयोग गर्नु पर्थ्यो होला नि । जित हुने नहुने जनताको हातमा छ ।  यो भन्दा पहिले रेशमको सबै कुरा ठिक थियो भने अहिले किन तितो भयो ? त्यही लाल आएर तितो भयो है ।

सञ्जीव चौधरी विचार राख्छन्, समय फेरि आउँछ । त्यसैले, धैर्यताका साथ समय पर्खिनुपर्छ भन्ने मैले आफ्नो धारणा राख्छु । ढकिया चुनाव चिन्ह होस् या ढकियाको सम्थर्थनको लागि धारा चुनाव चिन्ह होस् र प्रतिनिधि मान्छे होस् या ढुङ्गा होस् । मेरो समर्थन यसैलाई रहनेछ । किनकि, सास्ती र दमन थारूहरूले सहेको ईख हृदयमा छ ।

पत्रकार अविनाश थारु आफ्नै भाषामा विचार राख्छन्, आत्मसम्मान, स्वाभिमानके लाग ढकियाबाहेक अप्नेक लाग औरे कौनो ठाउँ मजा हुई नै सेकी दाजु (मोहनलाल) । अप्नेहे ढकियाभित्रे आन्तरिक संघर्ष करे पर्ना रहे ।