अचेल,
मेरा नयनका पर्दाभरि
पोतिएका छन्
रंगी–विरंगी वैचारिक रंगहरु
हरियो, बैजनी, रातो अनि के–के हो के–के ।
हरेक बिहान निस्कन्छन्
विकासका नारा लिएर
सानेपाका हरियो जुलुसहरु,
बल्खुका बैजनी किरणहरु,
क्रान्तिको उद्घोष गर्दै 
पेरिसडाँडाका राता अनुहार,
अनि, सनातन भजन गाउँदै
गेरुधारी बनारसीलालहरु,
र, छिर्छन सिंंहदरबार ।
यता सप्तरंगी प्रकाश–पुञ्जले 
सजाइएको सिंहदरबार
स्वर्गीय झिलिमिलीसंगै
मनोरंगका इन्द्रेणी चक्रले
घुमाउँछ फनफनी
अनि, सेतो पर्दा देखाउँदै
अनुहारभरि कालो पोटेर
पठाउँछ बाहिर
हामी भने,
तिनै काला आकृतिहरुलाई
भगवान भनेर पुजिरहेछौं ।
मौसमहरुले
समयसंगै के–के खबर ल्याउँछन्
रंगहरु आलोपालो गर्दै
एक मुठी माटोको उपहार
र, बिन्ति–पत्र बोकेर
पुग्छन् दिल्लीगेट
यता दिल्ली दरबारले बिन्ति–पत्र
सुर्ती र पानसंगै चपाउँछ 
अनि, सिंहदरबारमा पिच्च थुक्छ
हामी भने, 
त्यही छिटाको रंगमा होली मनाउँछौं ।
यता, प्रयोगशालाभित्र
धेरै रंगहरु रिकप र टेष्ट–ट्युबमा
कति सजिलै घुल्छन्
तर, उही रंगहरु
कहिलेकाहीं विभक्त हुन्छन् आफै
अनि, एकार्कामा
फोहोर छ्यापाछ्याप गर्छन् 
हामी भने, 
प्रयोगशालामा रंगहरुका 
लुकामारी हेरेर दिन बिताइरहेछौं ।