देशको मुहार फेर्न भनी
शीरमा कफन बाध्यौ जंगल पस्यौ
कठै तिम्रो कलकलाउदो उमेर 
खेरै फाल्यौ तिम्रो जवानी ।।

बाबुआमा कमैया थिए
साथी तिमी पनि थियौ कमलहरी 
तानाशाहको विरुद्ध लड्यौ तिमी
छेपाराहरुलाई महान् ठानी ।।

अन्याय र अत्याचारको विरुद्ध 
असमानता र विभेदको जालो तोड्न
कलम छोप्ने हातले बन्दुक बोक्यौ
आखिर छेपाराले भुले तिम्रो कहानी ।।

साथी अधुरै रह्यो तिम्रो सपना 
अपमान भयो तिम्रो क्रान्तिको 
तिम्लाई मारे आफु बने आफ्ना बनाए 
तिम्रो बलिदानीमाथी भयो बेइमानी ।।

हे अमर वीर शहिद 
खेरै गयो तिम्रो बलिदानी 
छेपारोको रङ चिन्न सकेनौ साथी 
लडिगयौ जानी नजानी ।।